Podatek dochodowy w banku

Dodał admin, 2008-06-15 Autor / Opracowanie: Studentka_1984

DOCHODEM jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów różnica jest stratą

<  1  2  3  4  5  6    >

W każdym z tych przypadków warunkami dodatkowymi zaliczenia w koszty są:
•    uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności,
•    udzielenie kredytów i gwarancji (poręczeń) będących podstawą wierzytelności, zgodnie z prawem.
Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, w szczególności, jeżeli:
    dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, albo
    zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
    wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
    Wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego,
    wierzytelność została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
    miejsce pobytu dłużnika jest nieznane i nie został ujawniony jego majątek mimo podjęcia przez wierzyciela działań zmierzających do ustalenia tego miejsca i majątku.
Katalog przypadków nieściągalności nie jest zamknięty. Udowodnienie prawdopodobieństwa nieściągalności spoczywa na podatniku (banku).
W przypadku wątpliwych kredytów (pożyczek) dla utworzenia rezerwy uznanej za koszt uzyskania przychodu wystarczająca jest ich kwalifikacja do tej grupy ryzyka na podstawie kryteriów określonych w rozporządzeniu w sprawie rezerw celowych. Rezerwy na wierzytelności uznawane za koszt uzyskania przychodów nie mogą przekraczać kwoty tych wierzytelności pomniejszonej o wartość zabezpieczeń objętych rezerwą. Oznacza to konieczność pomniejszania podstawy tworzenia rezerwy o wartości zabezpieczeń.
Ustawa o podatku dochodowym pozwala – bez względu na osobę dłużnika – uznać rezerwę za koszt podatkowy, jeżeli opóźnienie w spłacie kapitału kredytu (pożyczki) lub odsetek przekracza 6 miesięcy (przy niespełnieniu dodatkowego warunku).
Rozwiązanie, wykorzystanie lub zmniejszenie rezerw celowych w związku ze zwrotem wierzytelności dokonuje się w prawie podatkowym przez zwiększenie przychodów. Nie jest możliwe uznanie rezerw podatkowych jako koszt uzyskania przychodów, natomiast bilansowo nie.