Bezrobocie

Dodał admin, 2008-06-18 Autor / Opracowanie: Weronika Żórawska

Istotnym elementem rynku pracy jest zasób siły roboczej (LF), który składa się

<  1  2  3    >

Teorie przyczyn bezrobocia:
I.    teoria neoklasyczna – sformułowana przez A. Mashalla i A. C. Pigou, opiera się na założeniu, że w gospodarce wolnorynkowej działają automatyczne mechanizmy doprowadzające do ustalania stanu równowagi. Na rynku pracy takim mechanizmem jest płaca realna. Niższe zapotrzebowanie na siłę roboczą przyczynia się do powstania nadwyżki podaży pracy nad popytem, a w konsekwencji do pojawienia się bezrobocia. Na rynku pracy obniżają się więc płace realne. W przypadku popytu na pracę niższe płace to niższe koszty produkcji, a z kolei dla pracowników jest czynnikiem ograniczającym liczbę chętnych do podjęcia pracy po danej stawce płacowej. Neoklasycy uważają, że należałoby ograniczyć działania związków zawodowych, usprawniać przepływ informacji
o kwalifikacjach pracowników i wolnych miejscach pracy oraz wytłumić aktywną ingerencję państwa w procesy gospodarcze (zasiłki dla bezrobotnych i ustawy o płacy minimalnej).
II.    teoria keynesowska – w teorii zatrudnienia podstawową rolę odgrywa zasada efektywnego popytu. Zgodnie z nią, rozmiary zatrudnienia w gospodarce wyznacza punkt przecięcia krzywej globalnej podaży z krzywą globalnego popytu. Popyt efektywny występuje tylko wtedy, gdy bieżące, rzeczywiste inwestycje są równe oszczędnościom. Decyzje przedsiębiorstw zależą przede wszystkim od bieżącej stopy procentowej,
a oszczędności od wysokości uzyskiwanych dochodów, więc trudno jest zrównać ze sobą te dwie wielkości. W rzeczywistości częściej występuje niedostateczny popyt globalny, który przyczynia się do obniżenia bieżącej produkcji, a w konsekwencji zatrudnienia. Pojawia się w ten sposób bezrobocie przymusowe. Wg zwolenników tej teorii taki stan jest trwały, ponieważ w gospodarce brakuje skutecznie i samoczynnie działających mechanizmów rynkowych, zdolnych do wyciągnięcia gospodarki z tego stanu
i zagwarantowania zatrudnienia na poziomie naturalnym. Preferowanym kierunkiem polityki zatrudnienia, wg zwolenników tej teorii jest aktywna ingerencja rządu w procesy gospodarcze przy użyciu instrumentów fiskalnych i monetarnych, stymulująca zwiększenie efektywnego popytu.