Urbanizacja

Dodał admin, 2008-06-19 Autor / Opracowanie: Sebastian Kosowski

Urbanizacja stwarza jednak szereg bardzo niekorzystnych konsekwencji, tak w życiu społecznym jak i w środowisku naturalnym,

<  1  2  3  4    >

1. Zakłócenie gospodarki wodnej i ściekowej, gdyż zachodzi konieczność dostarczenia znacznych ilości wody pitnej do skupisk ludzkich żyjących w dużym zagęszczeniu, na stosunkowo niewielkim terenie. Jeśli potrzeby te nie mogą być spełnione przez lokalne ujęcia wód powierzchniowych lub podziemnych, konieczne jest wtedy dostarczenie wody z innych źródeł często odległych, co wymaga dużych i kosztownych inwestycji.
Jeśli spełnieniu tych potrzeb nie będą towarzyszyć oczyszczalnie ścieków, prowadzić to będzie do poważnego skażenia środowiska wodnego w danym rejonie. W Polsce tylko ok. 40% miast ma oczyszczalnie ścieków, które jednak nie zawsze dokonują oczyszczania biologicznego.

2. Rozbudowa miast zawsze łączy się z kurczeniem terenów zielonych, a także i uprawowych. Prowadzi to do lokalnego zakłócenia równowagi w składzie powietrza, szczególnie odnośnie poziomu tlenu i dwutlenku węgla. Głównie dotyczy to miast gdzie w 60% przyczyną emisji dwutlenku węgla jest komunikacja w wyniku spalania paliw. Należy tu podkreślić, że tereny zielone są jedynym źródłem regeneracji tlenu w atmosferze.
Zagrożeniem dla terenów zielonych w warunkach miejskich jest też walka ze śniegiem i lodem, w której wykorzystuje się sól, a także inne płynne środki chemiczne. Stosowanie tych środków prowadzi również do degradacji gleb oraz skażenia wód podziemnych.

3. W naturę człowieka wpisana jest potrzeba kontaktu ze środowiskiem naturalnym.
Duże miasta szczególnie utrudniają ten kontakt ze względu na znaczne odległości do zielonych terenów rekreacyjnych i wypoczynkowych.
Jednocześnie korzystanie z tych terenów wymaga rozbudowy i dobrej organizacji komunikacji miejskiej, a także stworzenia odpowiednich warunków dla komunikacji indywidualnej, tak aby dojazd do tych terenów nie był nadmiernie obciążony stratą czasu , skażeniem powietrza wynikającym z utrudnień w ruchu, brakiem miejsc parkingowych itp.
Pewną zastępczą formą kontaktu ze środowiskiem naturalnym są: skwery, planty, ogrody botaniczne i zoologiczne, zadrzewione ulice itp.

4. Miasta, szczególnie o dużych powierzchniach, musza zapewnić sprawną komunikację. Wiąże się to ze skażeniem motoryzacyjnym środowiska przez spaliny i hałas. Systematycznie rosnąca ilość indywidualnych pojazdów samochodowych, a także środków komunikacji miejskiej, potęguje te skutki.
Pewną formą złagodzenia tych konsekwencji jest wzbogacenie taboru komunikacji miejskiej przez tramwaje i metro. Należy jednak pamiętać, że jest to tylko odsunięcie skażenia środowiska od miasta do rejonów, gdzie pracują elektrownie zasilające ten rodzaj komunikacji w energię elektryczną.
Istniejąca moda na rowery może stanowić pewien przyczynek do ograniczenia komunikacji indywidualnej, a także ułatwić kontakt z zielonymi terenami rekreacyjnymi i wycieczkowymi. Warunkiem takiej formy kontaktu ze środowiskiem naturalnym jest jednak znaczna ilość ścieżek rowerowych, tak w mieście jak i na drogach prowadzących do tych terenów. Niestety ilość ich jest w Polsce znikoma. Brak kultury ze strony innych użytkowników dróg, także nie sprzyja tej formie komunikacji głównie z powodu parkowania pojazdów samochodowych na wyznaczonych ścieżkach rowerowych.