Trądzik

Dodał admin, 2008-07-09 Autor / Opracowanie: Barbara Świeciak

Trądzik dotyka 85% ludzi mieszkających w Polsce. Chociaż nie jest on uważany za poważną dolegliwość zdrowotną, to wywołuje problemy natury estetycznej

<  1  2  3    >

 W leczeniu trądziku różowatego wskazane jest przyjmowanie witamin, głównie PP i B2. Leczenie jest długotrwałe, wielomiesięczne, a nawet kilkuletnie. W zależności od zaawansowania zmian skórnych stosuje się:
• leki zewnętrzne (odkażające, przeciwpasożytnicze, przeciwzapalne, przeciwłojotokowe),
• leki doustne (niektóre antybiotyki, leki hormonalne, witaminy),
• zabiegi fizykoterapeutyczne (np. masaż),
• odpowiednie postępowanie pielęgnacyjne w gabinecie kosmetycznym i w domu,
• ochrona przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferycznych (kremy
z filtrami przeciwsłonecznymi).
Osoby chorujące na trądzik różowaty powinny unikać nasłoneczniania skóry twarzy, a także nie powinny korzystać z opalania w solarium, z sauny, unikać wysokich i niskich temperatur, nadmiernej suchości lub wilgotności otoczenia, wiatru, ćwiczeń fizycznych, stresu, alkoholu, pikantnych potraw oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne, sterydów i niektórych leków obniżających poziom cholesterolu. Do pielęgnacji cery skłonnej do trądziku różowatego powinno się używać odpowiednich dermokosmetyków zaleconych przez dermatologa. Do mycia twarzy dobrze jest używać tylko przegotowanej wody bez mydła, wycierać twarz bardzo miękkim ręcznikiem, nie pocierając jej. Z diety powinno się wykluczyć kawę, mocną herbatę, ocet, musztardę oraz chrzan.
Trądzik pospolity (łacińska nazwa – „acne vulgaris”) jest jedną z najczęstszych chorób dermatologicznych. Dotyka zarówno chłopców jak i dziewczęta w przedziale wiekowym 12 – 25 lat. Jeżeli zostanie zaniedbany, jego stan ulegnie pogorszeniu, a na twarzy pozostaną blizny, bądź rozszerzone pory. Coraz częściej zaczynamy mówić o „trądziku późnym”, który może trwać, aż do 40 roku życia. W przebiegu trądziku pospolitego wyróżniamy następujące odmiany kliniczne:
1) trądzik zaskórnikowy – jest najdelikatniejszą formą trądziku, składają się na niego zaskórniki otwarte oraz zaskórniki zamknięte,
2) trądzik grudkowo - krostkowy - obok zaskórników występują również grudki i krosty,
3) trądzik guzkowo - cystowy - z licznymi głębokimi zapalnymi guzami i guzkami wypełnionymi treścią ropną lub ropno-krwistą, z różną tendencją do bliznowacenia,
4) trądzik piorunujący - dla którego, oprócz wykwitów trądzikowych z dużą tendencją do rozpadu, charakterystyczne są objawy ogólne: wysoka gorączka, spadek masy ciała, a także dolegliwości bólowe ze strony układu mięśniowo-stawowego oraz odchylenia w badaniach laboratoryjnych.