link gyûjtemény


│  Główna │  Logowanie  │  Rejestracja  │  Drukarnia  │ 
Biznes i ekonomia          Edukacja          Inne          Internet          Komputery          Nauka i technika          Nieruchomości          Rozrywka          Telekomunikacja          Turystyka          Zdrowie i uroda         


    Directory  Własna firma

    

TCP/IP

Dodał admin, 2008-05-30

Model TCP/IP jest historycznym i technicznym standardem sieci Internet. Model odniesienia TCP/IP został utworzony w Departamencie Obrony USA jako projekt sieci, która przetrwałaby w każdych warunkach


W przeciwieństwie do zastrzeżonych technologii sieciowych opisanych wcześniej, model TCP/IP został opracowany jako ogólnodostępny standard otwarty. Oznaczało to, że każdy mógł korzystać z modelu TCP/IP. Pozwoliło to na przyspieszenie rozwoju modelu TCP/IP jako standardu.
Model TCP/IP składa się z następujących czterech warstw:
• warstwa aplikacji
• warstwa transportowa
• warstwa internetowa
• warstwa dostępu do sieci
Chociaż niektóre warstwy modelu TCP/IP nazywają się tak samo jak warstwy modelu OSI, oba modele nie do końca sobie odpowiadają. Największa różnica polega na tym, że warstwy aplikacji obu modeli realizują inne funkcje.
Projektanci modelu TCP/IP uważali, że warstwa aplikacji powinna obejmować warstwy sesji i prezentacji modelu OSI. Stworzyli warstwę aplikacji, która obsługuje prezentację, kodowanie i sterowanie konwersacją.
Warstwa transportowa jest odpowiedzialna za sprawy związane z jakością usług, co obejmuje niezawodność transmisji, sterowanie przepływem i korekcję błędów. Jeden z jej protokołów, protokół TCP, posiada efektywne i elastyczne sposoby realizowania niezawodnej komunikacji sieciowej o niskiej stopie błędów i wysokiej przepustowości.
Protokół TCP jest protokołem zorientowanym połączeniowo. Obsługuje on konwersację między miejscem źródłowym a docelowym, pakując informacje pochodzące z warstwy aplikacji w jednostki nazywane segmentami. Nazwa „zorientowany połączeniowo" nie oznacza, że między komunikującymi się komputerami istnieje obwód. Oznacza to, że segmenty warstwy 4 są przenoszone tam i z powrotem między hostami, potwierdzając logiczne istnienie połączenia przez określony czas.
Zadaniem warstwy internetowej jest podzielenie segmentów TCP na pakiety i przesłanie ich dowolną siecią. Pakiety trafiają do sieci docelowej niezależnie od przebytej drogi. Protokołem, który zarządza tą warstwą, jest protokół IP. W tej warstwie następuje określenie najlepszej ścieżki i przełączanie pakietów.
Związek między protokołem IP i protokołem TCP jest bardzo istotny. Protokół IP określa drogę dla pakietów, a protokół TCP zapewnia niezawodny transport.
Pojęcie warstwy dostępu do sieci jest szerokie i w pewnym stopniu mylące. Jest ona także nazywana warstwą łącza host-sieć. W warstwie tej są obsługiwane wszystkie fizyczne i logiczne składniki potrzebne do utworzenia fizycznego łącza. Obejmuje ona szczegółowe rozwiązania dotyczące technologii sieciowej, łącznie ze szczegółami warstwy fizycznej i łącza danych modelu OSI.
Na rysunku przedstawiono niektóre spośród popularnych protokołów zdefiniowanych przy użyciu warstw modelu odniesienia TCP/IP. Najczęściej stosowane protokoły warstwy aplikacji to:
• protokół FTP (ang. File Transfer Protocol)
• protokół HTTP (ang. Hypertext Transfer Protocol)
• protokół SMTP (ang. Simple Mail Transfer Protocol)
• protokół DNS (ang. Domain Name System)
• protokół TFTP (ang. Trivial File Transfer Protocol)
Najczęściej stosowane protokoły warstwy transportowej to:
• protokół TCP (ang. Transport Control Protocol)
• protokół UDP (ang. User Datagram Protocol)
Główny protokół warstwy internetowej to
• protokół IP (ang. Internet Protocol)
Warstwa dostępu do sieci dotyczy określonej technologii używanej w danej sieci.
Niezależnie od dostępnych usług aplikacji sieciowej i używanego protokołu istnieje tylko jeden protokół internetowy — protokół IP. Jest to świadoma decyzja projektowa. Protokół IP jest uniwersalnym protokołem umożliwiającym dowolnemu komputerowi komunikację w dowolnej chwili i w dowolnym miejscu.
Porównanie modeli OSI i TCP/IP wykaże niektóre podobieństwa i różnice.
Podobieństwa są następujące:
• Obydwa modele mają budowę warstwową.
• Oba protokoły mają warstwy aplikacji, chociaż świadczą one bardzo różne usługi.
• Oba mają porównywalne warstwy sieciowe i transportowe.
• Oba modele muszą być znane osobom zawodowo zajmującym się sieciami komputerowymi.
• W obu protokołach założeniem jest przełączanie pakietów. Oznacza to, że poszczególne pakiety mogą do tego samego miejsca docelowego trafić różnymi ścieżkami. Inaczej niż w sieci z komutacją łączy, gdzie wszystkie pakiety pokonują tę samą ścieżkę.
Różnice są następujące:
• W protokole TCP/IP zadania warstwy prezentacji i sesji są realizowane w warstwie aplikacji.
• W warstwie dostępu do sieci protokołu TCP/IP połączono funkcje warstw łącza danych i fizycznej modelu OSI.
• Protokół TCP/IP wydaje się prostszy, bo ma mniej warstw.
• Protokoły TCP/IP są standardem, wokół którego powstał Internet, więc model TCP/IP zyskał na znaczeniu właśnie dzięki tym protokołom. W przeciwieństwie do modelu TCP/IP model OSI nie jest zwykle bazą do tworzenia sieci, pomimo tego, że jest on używany jako podstawa teoretyczna.
Chociaż protokoły TCP/IP są standardami, które przyczyniły się do rozwoju Internetu, w programie szkolenia będzie używany model OSI. Powody tego są następujące:
• Jest to podstawowy, niezależny od protokołów standard.
• Jest bardziej szczegółowy, co sprawia, że jest bardziej pomocny w nauce.
• Większa szczegółowość może być pomocna w przypadku rozwiązywania problemów.
Osoby zawodowo zajmujące się sieciami komputerowymi różnią się w opiniach, który model powinien być używany. W związku z naturą tej gałęzi przemysłu trzeba dobrze znać oba modele. Zarówno model OSI, jak i model TCP/IP będą przywoływane w trakcie trwania całego kursu. Nacisk zostanie położony na:
• protokół TCP jako protokół warstwy 4 modelu OSI;
• protokół IP jako protokół warstwy 3 modelu OSI;
• sieć Ethernet jako technologię obejmującą warstwy 2 i 1.
Należy pamiętać o tym, że między modelem a rzeczywistym protokołem używanym w sieci jest różnica. Model OSI będzie używany do opisu protokołów TCP/IP.

Dane w komunikacji sieciowej są wysyłane ze źródła i trafiają do miejsca docelowego. Informacje przesyłane siecią są nazywane danymi lub pakietami danych. Jeśli dane mają być przesłane z jednego komputera (host A) do drugiego komputera (host B), muszą najpierw zostać opakowane w procesie zwanym enkapsulacją.
W procesie enkapsulacji dane przed przesłaniem siecią są uzupełniane o potrzebne informacje związane z używanymi protokołami. Dlatego do pakietu danych przekazywanego w dół przez warstwy modelu OSI dodawane są nagłówki, stopki i inne informacje.
Sposób przeprowadzania enkapsulacji można zaobserwować, patrząc na wędrówkę danych przez poszczególne warstwy, co przedstawiono na rysunku . Dane wysłane ze źródła przechodzą przez warstwę aplikacji w dół do kolejnych warstw. Opakowanie i przepływ wymienianych danych zmienia się, w miarę jak w kolejnych warstwach realizowane są usługi dla użytkowników końcowych. Jak przedstawiono to na rysunku , sieć musi przeprowadzić pięć następujących etapów konwersji, aby dokonać enkapsulacji danych:
1. Utworzenie danych.
Gdy użytkownik wysyła wiadomość e-mail, znaki alfanumeryczne są przekształcane w dane, które można przesłać intersiecią.
2. Opakowanie danych do transportu end-to-end.
Dane są opakowywane w celu przesłania ich w intersieci. Funkcja transportowa dzięki użyciu segmentów zapewnia niezawodną komunikację hostów wiadomości po obu stronach systemu poczty elektronicznej.
3. Dodanie sieciowego adresu IP do nagłówka.
Dane są umieszczane w pakiecie lub datagramie, który zawiera nagłówek z logicznym adresem źródłowym i docelowym. Adresy te umożliwiają urządzeniom sieciowym przesyłanie pakietów siecią wzdłuż wybranej ścieżki.
4. Dodanie nagłówka i stopki warstwy łącza danych.
Każde urządzenie sieciowe musi umieścić pakiet w ramce. Ramka umożliwia połączenie z najbliższym bezpośrednio połączonym urządzeniem sieciowym na łączu. Każde urządzenie znajdujące się na wybranej ścieżce sieciowej musi obsługiwać ramki, aby możliwe było połączenie z następnym urządzeniem.
5. Przekształcenie na bity w celu ich transmisji.
Ramkę trzeba przekształcić w ciąg zer i jedynek (bitów) w celu ich transmisji poprzez medium. Funkcja taktowania umożliwia urządzeniom rozróżnienie bitów przesyłanych przez medium. Medium w intersieci fizycznej może zmieniać się wzdłuż używanej ścieżki. Na przykład wiadomość e-mail może zostać wysłana z sieci LAN, przejść przez sieć szkieletową kampusu i zostać wprowadzona do sieci WAN, aż osiągnie miejsce docelowe w innej oddalonej sieci LAN




    Losowe artykuły 





Prawo - zagadnienia
Prawo wywodzi się z wielu źródeł. Podstawowym i często mylonym podziałem źródeł prawa jest podział na: źródła prawa sensu stricto (z łac. fontes iuris oriundi) i źródła poznania prawa


Statystyka
Metodami szacunku statystycznego jest m.in. szacunek interpolacyjny i ekstrapolacyjny. Interpolacja polega na szacowaniu nieznanych wartości cechy na podstawie znanych wartości sąsiednich

    Artykuły






Ewolucja
Cała ogromna różnorodność form życia występujących na naszej planecie rozwinęła się podczas długiej historii Ziemi z jednego rodzaju lub kilku rodzajów prostych organizmów.



Warunki uzyskania leasingu
Unormowanie w kodeksie cywilnym umowy leasingu uzasadnia m.in. konieczność zapobieżenia widocznej w praktyce nierówności stron.

    Regulamin          Kontakt        design:    Katalog Firm | Materiały edukacyjne | Prace naukowe   
                                                                                     ww6.    2008.  All rights reserved.